فیزیوتراپی زخم بستر
فیزیوتراپی زخم بستر
می 4, 2024
بیمه تکمیلی ملت
بیمه تکمیلی ملت و قرارداد با بازنشستگان کشوری
ژوئن 10, 2024

فیزیوتراپی در آرتریت روماتوئید

فیزیوتراپی آرتریت روماتوئید

فیزیوتراپی نقش مهمی در مدیریت آرتریت روماتوئید (RA) ایفا می‌کند.

این روش به کاهش درد، افزایش تحرک و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک می‌کند.

با استفاده از تمرینات خاص، فیزیوتراپیست‌ها می‌توانند به تقویت عضلات، حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل و جلوگیری از سفتی آنها بپردازند.

در ادامه، به طور کامل به بررسی علائم، درمان‌ها و نقش فیزیوتراپی در مدیریت این بیماری خواهیم پرداخت.

 

آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید (RA) شایع ترین شکل آرتریت خودایمنی است.

این بیماری به دلیل یک پاسخ ایمنی معیوب رخ می دهد که باعث می شود بدن به بافت خود حمله کند.

به طور خاص، RA به پوشش یا سینوویوم مفصل حمله می‌کند و در طول زمان منجر به تورم و در نهایت فرسایش در خود مفصل می‌شود.

در حالی که علل RA ناشناخته است، شواهد قوی از یک استعداد ژنتیکی برای این بیماری وجود دارد در اوایل، آرتریت روماتوئید معمولاً مفاصل کوچکتر را تحت تأثیر قرار می دهد.

به طور خاص، مفاصل دست، مچ دست و انگشتان پا معمولا تحت تاثیر قرار می گیرند.

با این حال، با پیشرفت بیماری، مفاصل بزرگتر از جمله زانو، باسن و شانه ها و اندام هایی مانند چشم ها، ریه ها و قلب نیز می توانند تحت تاثیر قرار گیرند.

 

مراحل آرتریت روماتوئید

پیشرفت RA معمولاً با چهار مرحله منحصر به فرد طبقه بندی می شود:

مرحله اولیه

این اتفاق زمانی رخ می دهد که تورم و التهاب در ابتدا در پوشش مفاصل شما ایجاد شود.

این مرحله بر اساس درد، سفتی و تورم در نواحی آسیب دیده طبقه بندی می شود

 

 در مرحله متوسط

این مرحله زمانی رخ می دهد که التهاب و تورم مفصل به اندازه کافی پیشرفته می شود که آسیب غضروف در مفصل وجود دارد.

این فرسایش معمولاً منجر به محدودیت دامنه حرکت و کاهش تحرک در منطقه می شود.

 

مرحله شدید

در این مرحله، التهاب و تورم آنقدر پیشرفته می شود که باعث فرسایش استخوان های مفصل می شود.

نواحی آسیب دیده ممکن است شروع به تغییر شکل کنند و دامنه حرکت معمولاً به شدت محدود است.

کاهش قدرت نیز ممکن است در ناحیه ظاهر شود زیرا استخوان آسیب بیشتری می بیند.

 

مرحله پایانی

در این مرحله نهایی، التهاب در یک ناحیه برطرف می شود.

مشکلات حرکتی شدید، درد و تورم معمولاً در مرحله پایانی RA دیده می شود.

در حالی که آرتریت روماتوئید می تواند اثر ضربه ای بر مفاصل و اندام های بدن داشته باشد، فیزیوتراپی می تواند چندین فواید معنی دار را ارائه دهد.

 

فیزیوتراپی در آرتریت روماتوئید

کنترل درد به کمک فیزیوتراپی آرتریت روماتوئید

تقویت ماهیچه هایی که مفاصل مبتلا به RA را احاطه کرده و تثبیت می کنند می تواند از نواحی آسیب دیده حمایت کرده و علائم شما را کاهش دهد.

علاوه بر این، فیزیوتراپیست شما می‌تواند استراتژی‌های کاهش درد را برای تحرک و حفظ انرژی در طول شعله‌ور شدن بدن ارائه دهد.

روش‌های کاهش درد موقت مانند یخ، گرما یا تحریک الکتریکی ممکن است در کوتاه‌مدت مفید باشند.

فیزیوتراپی آرتریت روماتوئید می تواند به بهبود عملکرد کلی شما به روش های زیر کمک کند:

یک رژیم ورزشی هوازی که توسط درمانگر توسعه داده شده است می تواند به رفع خستگی مرتبط با RA و بهبود کیفیت خواب شما کمک کند.

 تمرینات کششی و اسپلینت کردن نیز می‌توانند تحرک مفاصل آسیب‌دیده را حفظ و بهبود بخشند و حرکت به اطراف را دشوارتر کنند.

 تمرینات تقویتی می تواند انجام کارهای روزانه را با درد کمتری انجام دهد و در نتیجه کیفیت کلی زندگی بهتری داشته باشد.

 

کاهش التهاب به کمک فیزیوتراپی آرتریت روماتوئید

فیزیوتراپ شما می تواند راهنمایی هایی را در مورد اینکه چگونه به طور ایمن و راحت ورزش های قلبی مانند پیاده روی، دوچرخه سواری، یا شنا را در برنامه روزانه خود بگنجانید، ارائه دهد.

این نوع فعالیت می تواند به کاهش وزن اضافی شما کمک کند و به نوبه خود میزان کلی التهاب را در بدن کاهش دهد.

کاهش سطح التهاب سیستمیک ممکن است به کاهش سرعت پیشرفت آرتریت روماتوئید شما کمک کند .

هنگامی که تصمیم می گیرید برای آرتریت روماتوئید خود به دنبال یک درمانگر باشید، تشخیص گزینه های درمانی شما ممکن است گیج کننده باشد.

. این مداخلات را می توان به طور کلی به دو دسته فعال و غیرفعال دسته بندی کرد .

درمان‌های فعال نیازمند این است که بیمار نقشی عملی داشته باشد. نمونه هایی از این موارد شامل تمرینات تعادلی، تمرینات تقویتی و تمرینات فعال روزانه یاADL است. درمان‌های غیرفعال شامل درمانگر است که مداخله را بدون یک جزء فعال بیمار انجام می‌دهد.

درمان‌های این دسته شامل ماساژ، کشش، ساخت آتل و روش‌هایی مانند تحریک الکتریکی است.

در حالی که تمرینات متنوعی برای مدیریت روماتیسم مفصلی (RA) وجود دارد، در اینجا چند نمونه رایج آورده شده است که در فیزیوتراپی در آرتریت روماتوئید آموزش داده می‌شوند.

دو تا سه ست از هشت تا ۱۲ تکرار هر تکنیک را می توان دو تا سه بار در هفته انجام داد.

هرحرکتی را که باعث افزایش درد می شود متوقف کنید.

 

تمرینات فیزیوتراپی برای آرتریت روماتوئید

سرسره پاشنه

برای انجام این تمرین به پشت دراز بکشید و یک حوله زیر پاشنه خود بگذارید. به آرامی پاشنه خود را به عقب به سمت باسن خود بلغزانید و اجازه دهید زانو خم شود.

هنگامی که احساس کشیدگی كردید ، توقف کنید، اما از فشار آوردن به درد خودداری کنید. قبل از اینکه دوباره پا را صاف کنید، این وضعیت را برای یک یا دو ثانیه حفظ کنید.

بلند کردن مستقیم پا 

برای انجام این تمرین به پشت دراز بکشید و عضله ران یکی از پاهای خود را سفت کنید.

به آرامی پا را ۱۲ تا ۱۶ اینچ از زمین بلند کنید بدون اینکه اجازه دهید زانوی شما خم شود. قبل از اینکه پای خود را به زمین برگردانید، یک ثانیه در بالای حرکت نگه دارید

پل

این تمرین یکی از تمرینات موثر و پرکاربرد در فیزیوتراپی آرتریت روماتوئید است.

برای انجام تمرین پل به پشت دراز بکشید و هر دو زانو را خم کنید و پاهایتان را روی زمین بگذارید.

در حالی که باسن خود را تا جایی که می توانید بدون درد در هوا بلند می کنید، عضلات شکم خود را منقبض کنید.

این حالت را به مدت ۵ ثانیه قبل از بازگشت به موقعیت شروع نگه دارید

 

کرانچ انگشت پا

برای انجام این تمرین روی یک صندلی بنشینید و پاهای برهنه خود را روی زمین قرار دهید و یک حوله دستی زیر آنها قرار دهید.

بدون حرکت دادن پاشنه پا، در حالی که سعی می کنید حوله را زیر پاهای خود خراش دهید، انگشتان پا را فشار دهید.

فشار دادن را تا جایی ادامه دهید که انتهای حوله نزدیک انگشتان پا باشد، سپس تمرین را تکرار کنید.

برنامه پیاده روی

برای لذت بردن از برنامه پیاده روی راه رفتن را روی تردمیل یا یک مسیر نسبتاً صاف در فضای باز شروع کنید.

سرعتی را انتخاب کنید که ضربان قلب شما را افزایش دهد، باعث شود احساس سرخی کنید، اما به شما امکان می دهد مکالمه داشته باشید.

تا زمانی که راحت می توانید راه بروید و سعی کنید هر هفته زمان یا مسافت را افزایش دهید. هر روز ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیاده روی را هدف گذاری کنید.

 

جمع بندی

فیزیوتراپی در آرتریت روماتوئید مزایای متعددی برای افراد مبتلا به این بیماری دارد.

می تواند به کاهش درد و التهاب، حفظ عملکرد و فعال نگه داشتن آنها برای سلامت بهتر قلب کمک کند.

درمان ها و تمرینات غیرفعال و فعال وجود دارد که ممکن است در فیزیوتراپی مورد استفاده قرار گیرد .